Voor mij is schilderen een zoektocht. Schilderen heeft te maken met verlangen. Dat geldt voor mijn portret- en modelschilderingen en meer nog voor de landschappen die ik schilder.
In de eerste plaats is er het verlangen naar enige gelijkenis en het creëren van een nieuwe werkelijkheid in verf. Maar dat volstaat niet. Ik zoek naar de ontroering die ik in woorden niet kan uitdrukken.


Vaak is schilderen een worsteling: de verf is weerbarstig, het licht ongrijpbaar, de kleur veranderlijk. Een enkele keer valt alles samen: het onderwerp, het beeld en mijn intentie. Op dat moment geeft schilderen mij iets extra's: het gevoel van euforie. Dit vluchtige geluk voedt in een terugkerende sequentie het verlangen.

In de loop der jaren is mijn atelier een bescheiden centrum geworden van een vrolijke schare talentvolle kunstenaars. Wekelijks schilderen we samen naar model en gezamenlijk organiseren wij kunstprojecten. Het is een voedzame samenwerking.